GoPro skifoto's

Hoe maak je geweldige skivideo’s met je GoPro

Voor veel avonturiers is het maar al te makkelijk om uren achter elkaar naar adrenaline junkies te kijken die de gaafste stunts uithalen. In de winter komen vaak video’s voorbij van professionele skiërs die ongelofelijke dingen op het witte poeder doen. Als je geïnspireerd wordt door deze freestylers om zelf video’s te gaan maken met je GoPro, dan ben je bij het juiste artikel aangekomen. Hieronder zullen we alle tips met je delen om succesvolle video’s te maken die erg populair zullen worden op YouTube.

Leer je camera kennen

Het eerste ding dat we willen adviseren als je je GoPro net uit de doos hebt gehaald of nog niet echt vaak gebruikt hebt (of nog niet veel met de instellingen gespeeld hebt), is de tijd nemen om alles te leren over je camera, waaronder de functies, instellingen en welke knoppen wat doen. Je wilt niet de perfecte omstandigheden hebben of op het perfecte moment aankomen en vervolgens niet weten hoe je de action camera moet gebruiken.

Begin met het einde in gedachten

Om uit te vogelen hoe je de beste video moet maken, raden we aan om eerst te overwegen wat je wilt doen met de video voordat je de deur uitgaat. Is dit voor jou om op de computer te kijken of ga je de video delen en met wie. Met dat in gedachten kan je besluiten hoe je je meesterstuk wilt creëren; welke mounts je wilt gebruiken, de opname versnellen of vertragen en grofweg overwegen hoeveel tijd je aan alles wilt spenderen. De complexere video’s zullen meer bewerkingstijd en inspanningen vereisen. Dus als je dat niet nodig hebt, spendeer daar dan ook geen tijd aan. Maak je video en houd het daar bij.

Oefen met je uitrusting voordat je op pad gaat

De tijd om te leren over je instellingen en uit te vogelen hoe je je camera goed bevestigt en belangrijke aanpassingen maakt is voordat je de piste op gaat. Het is veel makkelijker om te leren vanuit het comfort van je huis of hotel, dan je handschoenen uit moeten en bij temperaturen onder nul te priegelen met je camera. Besluit welke uitrusting je gaat gebruiken en leer hoe je deze goed moet gebruiken.

Neem de tijd om een paar oefenvideo’s te maken. Kijken hoe die er uitzien wanneer je ze afspeelt zal je tijd en frustratie besparen wanneer het er echt op aankomt.

Zorg ervoor dat je goed voorbereid bent

Heb je alles wat je nodig hebt? Is/zijn de accu(‘s) opgeladen, heb je genoeg geheugen, heb je alle mounts die je wilt gebruiken? Tijdens het skiën is het belangrijk om er altijd voor te zorgen dat de hoek van de camera precies zo is als je wilt en dit kan je controleren met de GoPro app voor je smartphone. Dit is een cruciaal onderdeel van het proces, dus zorg ervoor dat hier een paar minuten tijd voor vrijmaakt en al je uitrusting nog een keer te controleren voordat je de deur uitgaat.

GoPro skifoto's maken

Wees voorbereid om aanpassingen op locatie te maken

Alhoewel het belangrijk is om ervoor te zorgen dat alles precies is zoals je wilt voordat je de piste op gaat, kan je je nooit voorbereiden op alles. Een harde impact kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat je camera naar voren of achteren beweegt, dus zorg ervoor dat je de uitrusting hebt om problemen zoals deze aan te pakken.

Plan met je accu in gedachten

Elke minuut die je filmt is een minuut van je accu die je gebruikt en een minuut van opname waar je over moet besluiten wat je er mee wilt doen, ongeacht of dit terugkijken of op je harde schijf opslaan is. En zorg ervoor dat je je camera uitzet wanneer je niet filmt. Je wilt niet bovenaan de berg staan op een prachtige filmdag en erachter komen dat je accu (bijna) leeg is, omdat je vergeten bent om je camera uit te zetten.

Neem voldoende accu’s en opslag mee

We raden aan om tenminste een extra accu mee te nemen en het maximale geheugen te gebruiken dat je GoPro accepteert. Als je niet denkt dat dit voldoende is, neem dan een extra geheugenkaart mee.

Neem voldoende mounts mee

Wanneer je de piste op gaat moet je ervoor zorgen dat je voldoende mounts hebt. Als je niet 100% zeker weet of je een mount gaat gebruiken en ruimte hebt, neem hem dan voor de zekerheid mee. Je wilt niet op de piste staan en erachter komen dat een bepaalde mount die je hebt perfect is voor een situatie, maar dat je die thuis gelaten hebt. Als het erg koud is, dan zijn anti-mist plaatjes geen overbodige luxe. Door de frictie kan de camera namelijk een beetje warm worden en zodoende mist in de behuizing veroorzaken.

Bekijk je opname direct

Na een geweldige dag op een berg is het erg verleidelijk om te ontspannen met een avond après-ski, maar we raden aan om je opnames zo snel mogelijk te bekijken. Organiseer je opnames op zo’n manier dat je direct weet welke goed zijn en welke niet en verwijder direct degenen die je nooit zal gebruiken.

Je opname bekijken kan je ook helpen om je techniek en het terrein te bekijken. Tijdens het moment dan reageer je gewoon wat je het beste acht, maar wanneer je je opname terugkijkt, dan kan je deze vertragen en precies zien wat je de volgende keer kan verbeteren. Misschien is een andere lijn beter of kruizen de punten van je ski’s elkaar. Zelfs de beste personen maken fouten, dus maak gebruik van de mogelijkheid om beter te worden.

Sla opnames op externe harde schijven op

Wanneer je je opnames kopieert naar je laptop of desktop, dan kan de beschikbare schijfruimte snel slinken. Om ervoor te zorgen dat je niet zonder opslagruimte zit, is het een goed idee om een paar externe harde schijven mee te nemen waar je de bestanden direct op zet. Dit zorgt ervoor dat je computer uiteindelijk niet traag wordt en je hoeft je geen zorgen te maken over waar je je opnames kwijt kan.

GoPro skifoto's tips

Bewerk als een pro

GoPro biedt gratis Studio software waar je verschillende tips voor bewerking kunt vinden en dit is een goede plek om te beginnen met je bewerkingsproces. Met de online ondersteuning en handleidingen is het makkelijk om te leren hoe je een video in elkaar kan zetten die je makkelijk online kan delen, ongeacht of je dit alleen maar gebruikt om met je familie te delen of voor je YouTube-kanaal wilt gebruiken.

Koptelefoon tijdens skiën

Is oordopjes dragen tijdens het skiën gevaarlijk?

Een vraag die vaak gesteld wordt is: “Ik luister graag naar muziek tijdens het skiën of snowboarden. Vergroot dit mijn kans op verwondingen?”

Volgens experts is er een erg fijne lijn tussen risico en veilig wanneer je muziek luistert tijdens het skiën. Ten eerst licht het er een beetje aan naar wat voor muziek je luistert. Klassieke muziek of opzwepende rock zorgt voor een heel ander gevoel op de piste. Daarnaast licht het ook aan je eigen persoonlijkheid. Als jij niet opgezweept raakt door rock, trance, hardstyle of een vergelijkbaar genre, dan is er natuurlijk niks aan de hand.

Dat is ook direct een van de redenen waarom het niet verboden is om op een piste naar muziek te luisteren, aangezien een groot deel van de mensen gewoon goed hun omgeving in de gaten blijft houden. Nog een reden is dat het daar helmen, mutsen en jassen met hoge kragen ook erg moeilijk wordt om te zien wie wel of geen oordopjes in heeft. Daarom wordt er verwacht van alle skiërs dat ze zich verantwoordelijk gedragen op een piste en hun omgeving te allen tijde goed in de gaten houden.

Luisteren naar muziek verhoogt het risico op botsingen tussen skiërs of tussen sneeuwscooters en skiërs (wat uiteraard nog veel gevaarlijker is). Dit komt, omdat ze niet horen dat er iemand of iets achter hen zit. Hierdoor kan het komen dat mensen je de pas afsnijden, omdat jij niet in de gaten hebt dat ze er zijn of ze skiën mogelijk erg dicht bij je waardoor je schrikt en kan vallen of mogelijk maak je plotseling een bocht terwijl er iemand achter je zit. Wanneer je op een piste bent moet je continu je omgeving in de gaten houden en zoveel mogelijk afleidingen proberen te vermijden. Net als in een auto, op een fiets of tijdens het wandelen is het jou verantwoordelijkheid om altijd de controle te behouden, wat je alleen kan doen als je volledig op de hoogte bent van je omgeving.

Als je naar muziek wilt luisteren op een piste, dan is daar niks mis mee, maar zorg er wel voor dat je je omgeving in de gaten houdt en jezelf en anderen niet in gevaar brengt. Het zou namelijk zonde zijn als je vakantie vroegtijdig tot een einde komt door iets wat volkomen voorkomen had kunnen worden.

Wandelbenodigdheden in de bergen – Klimmen in Chamonix

Mont Blanc en Chamonix zijn vooral bekend onder de Super Endurance Enthusiasts van de UTMB trailrunners of de adrenalinezoekers, vrije skiërs, en Alpinisten. Maar je hoeft geen superathleet of durfal te zijn om te kunnen genieten van de bergen en alle schoonheid in de vallei van Chamonix. Je hoeft ook geen serieuze wandelaar te zijn – met meer dan 350km aan goed onderhouden sporen en minstens 160 verschillende routes in de Chamonix-vallei alleen al is er een wandeling voor iedereen. Je moet de bergen en moeder natuur echter niet licht opnemen, en daarom hebben we geschreven over de benodigdheden die je altijd bij je moet hebben bij het verkennen van de bergen – vooral in en rondom Chamonix.

De 10 benodigdheden

Ik hoor je al vragen wat de ’10 benodigdheden’ zijn. De 10 benodigdheden van wandelaars zijn oorspronkelijk opgesteld door een Amerikaanse organisatie genaamd ‘The Mountaineers’ in de jaren ’30, om opkomende klimmers en avonturiers voor te bereiden op alle mogelijke gevaren van de bergen. Simpel gezegd is het een lijst van het minimum aan spullen die iemand mee moet nemen om goed voorbereid te zijn op de bergen. Na een aantal revisies (acht om precies te zijn) zijn ze nog steeds van toepassing op wandel- en trektochten in de bergen.

Al kunnen sommige ervaren wandelaars en verkenners je vertellen dat sommige spullen een beetje ‘overdreven’ zijn voor een simpele alledaagse route, de bergen zijn erg onvoorspelbaar. Misschien kun je de spullen wel nooit helemaal waarderen tot je ze wanhopig nodig hebt. Dit zijn dus de 10 benodigdheden om veilig en met basiscomfort de bergen te overleven:

1. Navigatie

Kaarten

Kaartenboekje

Routekaarten staan op veel plaatsen in de vallei van Chamonix, maar desalniettemin is een kaart absolute noodzaak. Veel van de technologisch ingestelden onder jullie denken misschien dat een GPS voldoende is, maar die technologie kan en zal het af en toe begeven. Je kunt niet misslaan met een kaart. Als je in en rond Chammonix gaat wandelen raden we de 3630 OT aan (dit hangt natuurlijk af van de route). Dit is de Franse variant van het alledaagse routeboekje.

Het is erg makkelijk om een kaart te kopen in Chamonix. De meeste boek- of souvenirwinkels in de stad hebben ze op voorraad. Ik zou de kaart bewaren in een waterdichte verpakking of container om de levensduur te rekken, in het geval je verrast wordt door de regen. Er zijn ook een hoop goede gidsboeken te krijgen! Een van mijn favorieten is Cicerone’s ‘Mont Blanc Walks’ door Hilary Sharp, een plaatselijke Internationale Bergleider, met 50 wandelingen en 4 korte tochten in de regio.

Kompas/GPS

Een kompas weegt vrijwel niets en is van levensbelang als je gedesoriënteerd raakt (ook wel bekend als ‘verdwaald’). Een kompas is echter behoorlijk nutteloos als je niet weet hoe je het gebruikt. Bestudeer je kaartlees- en oriëntatievermogen voordat je vertrekt (het zou maar ongeveer 10 minuten moeten duren). Tegenwoordig zijn er behoorlijk wat GPS-apparaten te krijgen, maar bedenk wel dat die afhankelijk zijn van de juiste kaarten en batterijen, en dus soms niet zullen werken. Het kompas is de ultieme backup, en heeft meestal een paar optionele extra’s (zoals een spiegel voor noodsignalen en dergelijke).

2. Zonnebescherming

Zonnecrème

Ja, we weten dat dit gewoon gezond verstand is, maar het zou je verbazen hoeveel rode gezichten/schouders/armen & benen je kunt zien in de nachtelijke cafés van Chamonix (en nee, de klassieke scheidingslijn van verbranding rond de neus/wangen/bril is niet in de mode of een eremedaille!). Het is niet genoeg om jezelf alleen aan het begin van de dag in te smeren. Zorg dat je het meeneemt, en zo vaak als nodig opnieuw aanbrengt. Dat is een stuk meer op hoogte!

Zonnebril, lipbeschermer & hoed

Vergeet je zonnebril niet om je ogen te beschermen, vooral als je reist op sneeuw of ijs, en spf-lipbeschermer. Ik vertrek nooit zonder mijn zonnehoed om me te beschermen tegen de zon en natte kou!

3. Isolatie

Zoals ik al zei: een hoed en zware jas kunnen je beschermen tegen de elementen van hitte en kou. In de bergen en op grote hoogte kan het verbazend koud zijn, zelfs zonder slecht weer. Zorg als je de hoogte in gaat in ieder geval voor handschoenen, een waterdichte jas, en extra kleren die passen bij het seizoen. Alleen al een extra paar schone sokken kan een geweldige morele ondersteuning zijn als je natte voeten krijgen, laat staan de bescherming tegen onderkoeling.

4. Verlichting

Je bent misschien geen nachtelijke afdaling van de bergen van plan, maar je weet maar nooit. Die toeristische route duurde misschien iets langer dan je verwachtte, of dat ‘ene laatste biertje’ in de berghut was gewoon te goed om nee tegen te zeggen. Of helaas ging je, vanwege je gezondheid of een verwonding, veel trager dan je van plan was. Hoe dan ook kun je het beste altijd een kleine hoofdlamp of zaklamp meenemen (en misschien reservebatterijen). Er zijn een paar geniale goedkope, kleine, en lichtgewicht LED-hoofdlampen te krijgen. Neem er eens een keer een mee!

5. Eerstehulp-uitrusting

Niemand verwacht een verwonding op te lopen, of erdoor uitgeschakeld te worden. Maar het overkomt zelfs de besten onder ons! Plotseling geven die heerlijk comfortabele wandelschoenen je pijnlijk stekende blaren, of zorgt een snelle valpartij voor een diepe snee of verstuikte enkel. Daarom is het zo belangrijk om een eerstehulpkit mee te nemen. We hebben het hier niet over een paramedische voorraad zo groot als je rugtas!

In een waterdichte LokTop-tas van 12cm x 12cm x 3,5cm, en minder dan 100g, kan ik het volgende kwijt: Compeed blarenplijsters, een pak verschillende pleister, elastisch ondersteunend plakverband, alcoholvrije schoonmaakdoekjes, steriele niet-plakkende dressing, veiligheidsspelden, een noodverpakking zonnebrand, steriele ongewoven verbandjes (gaasverband), zinkoxidetape, insectenverdrijver, paracetamol, en ibuprofen. Lifesystems heeft een goed aanbod van voorbereide, waterdichte eerstehulpkits, zoals de Light & Dry Nano First Aid Kit.

6. Vuur

Het lijkt misschien wat extreem voor een dag wandelen, maar waarom zou je geen butaan-aansteker, vuurstarter, of lucifers in een waterdichte verpakking meenemen voor als dingen plotseling serieus worden!

7. Reparatieset en gereedschap

Je hoeft dus niet je hele gereedschapskist mee te sjouwen. Zo dicht in de buurt van de Zwitserse grens zou het onbeleefd zijn om geen betrouwbaar zakmes (of multi-tool) mee te nemen. Degenen onder jullie die ervaring hebben met een gebroken schoenveter, kapotte stok, doe-het-zelf eerste hulp, of een gescheurde tas of jas op een scherpe rand in de buurt van de bergtop, weten waar ik het over heb. Ken de enorme voordelen van een Zwitsers zakmes, duct tape, en misschien een tie-wrap.

8. Voedsel

Ook al ben je alleen van plan om een korte wandeling te nemen naar een populaire hut voor een korte lunch, neem altijd extra noodvoedsel mee. Gedroogd voedsel is lekker licht, en blijft zelfs in de blakerende zon goed. Daarnaast zorgt het voor moraal tijdens die snelle pauze. Ben je van plan om langere wandelingen in de wildernis te maken? Zorg dan voor voedsel of elektrolyten met een beetje zout om het zout te vervangen dat je uitzweet. Ik neem altijd op zijn minst een handvol pretzels mee, maar er zijn allerlei andere bronnen van zout!

9. Hydratatie

Waterflesjes

Zorg dat je altijd weet of je tijdens het wandelen een hut of waterbron tegen komt waar je kunt bijvullen. Anders zul je al het vereiste water (en een noodvoorraad) mee moeten nemen. Het is altijd een goed idee om de wandeling goed gehydrateerd te beginnen – drink dus de avond van tevoren (water, geen bier), en ’s ochtends voor je vertrekt! Ik neem meestal twee liter mee voor een gemiddelde wandeling, en vul bij waar mogelijk als ik verder ga. Je zou eigenlijk op zijn minst een halve liter per uur moeten drinken, al is dit afhankelijk van het weer en de gewenning van je lichaam! In de bergen zijn veel verse beekjes of smeltwaters uit gletsjer, maar neem altijd een filtersysteem mee als je dat van plan bent! Vergeet ook niet om te rehydrateren na je wandeling (ook hier weer liever water dan alleen bier).

10. Noodonderdak

Zelfs op mijn wandelingen of hardloopsessies overdag neem ik altijd een deken mee. Dat is niet alleen handig voor een overlevingssituatie, voor eerste hulp en om warm te blijven, maar ook als een (nogal simpel) noodonderdak. Voor langere wandelingen, met minder dekking, is het een goed idee om een Bivvy-tas (bivaktas) of zwarte vuilnistassen mee te nemen, die kunnen worden gebruikt als noodonderdak of om op te zitten tijdens het lunchen in een modderige of stoffige omgeving!

Naast de 10 benodigdheden neem ik altijd een noodfluitje, wandelstokken, handenwasmiddel, en een mobiele telefoon met de relevante noodnummers mee (zie hieronder). En tot slot een camera als je (net zoals ik) niet vindt dat je mobiele tegenhanger de bergen eer aan kan doen!

Noodnummers

Secours en Montagne / Bergredding
+33 (0)4 50 53 16 89

Ambulances / Medische noodhulp
+33 (0)4 50 53 46 20

Ik verwacht niet dat je tegen problemen aan zult lopen in en rond de bergen in de buurt van Mont Blanc, maar denk aan het oude cliché… VEILIGHEID EERST!

Veel wandelplezier!

Zomeractiviteiten in de Alpen: Onze Bucket List

Ik heb altijd gedacht dat je tijdens de zomer in de bergen niet veel meer kunt dan als Heidi ronddartelen tussen de wilde bloemen. Lange wandelingen gevold door stille avonden op het balkon, kijkend hoe de zon zakt voordat ik vroeg ik bed kruip met mijn boek. Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat het heerlijk zou zijn, maar ik dacht dat het misschien een beetje… saai zou worden? Een beetje voorspelbaar? Ik kon onmogelijk weten hoe eindeloos de zomeractiviteiten in de Alpen zouden zijn…

Toen ik met een groep vrienden vorig jaar rond een zonnig middaguur bij elkaar zat, hebben we een ‘bucket list’ gemaakt van de dingen die we wilden uitproberen tijdens onze zomer in de Alpen. En dus maakte ik, conform mijn reputatie (ik sta bekend om mijn georganiseerde pret), een kalender met al onze resterende vrije dagen, en wees ik aan ieder dag een activiteit toe.

Dit is wat we allemaal deden:

Waterskiën

Als het te warm was om naar buiten te gaan zonder het water in te duiken, gingen we naar het meer. Wakeboarding (of waterskiën) was lastig om onder de knie te krijgen, maar uiteindelijk fantastisch. Sommigen uit onze groep gingen al snel over op sprongen en trucs van de kickers en rails, terwijl je hooguit nat werd als je viel – wat om eerlijk te zijn best vaak gebeurde.

Waterglijbanen en Kayaks

Voor degenen onder ons met een slechter evenwichtsgevoel gingen we naar het beroemde Acroland in Tignes, waar we door de glijbanen werden afgevuurd voor we in het meer landden. Ik ging het liefst met mijn hoofd vooruit op mijn buik naar beneden, maar we zagen een paar jongens die er vanaf skieden en luchttrucs oefenden, en een ging zelfs naar beneden op zijn BMX!

Er waren ook opblaasbare waterrafts, en een kayakroute door een spectaculaire vallei.

Paddleboarding

Maar misschien nog wel de meest gedenkwaardige dag op het water? Paddleboarden tijdens zonsondergang op Lac Annecy, met de bergen in de achtergrond, eetlust opdoend voor de worstjes op het kampvuur, gevolgd door een nacht onder de sterren.

Pa-tiviteiten

Ik geloofde mijn vader nooit toen hij vertelde hoe leuk vissen was, en achteraf bezien weet ik niet precies waarom. Bij zonsop- of ondergang aan een meer zitten met je vrienden, met de bergen in de achtergrond, en proberen om een vis te vangen voor het avondeten klinkt, nou ja, hartstikke goed. En het is oprecht leuk, zelfs als je je vangst naderhand teruggooit.

Jeu de Boules

Nog een afkeer die ik over heb gehouden uit mijn jeugd: het Britse spel Bowls. Ik wilde alleen maar rondrennen op dat perfecte gras. Nu heb ik een voorliefde ontwikkeld voor het Franse equivalent, petanque, en hebben we behoorlijk wat mooie avonden gelachen rond de metalen ‘boule’. Ook hier weer – niet iedereen was er even goed in.

Rock and (in mindere mate) roll

Als we niet worstelden om de berg op te wandelen, of eraf te rollen op fietsen, probeerden we een andere methode uit om de heuvels te zien; via ferratta. Gooi een helm en harnas aan, en klink jezelf vast aan een metalen touw dat je langs een krakkemikkige, en vaak steile route leidt, met voet- en handvatten om je te helpen.

Als je meer uitdaging zoekt kun je praktisch eindeloos rotsen beklimmen, en de uitzichten van de toppen zijn gewoon belachelijk. Een perfecte plek om ‘zoek het dorpje’ in de onderliggende valleien te spelen.

Voer voor Adrenalinejunkies

Om op een winderigere, maar snellere manier om beneden te komen namen sommige vrienden van mij de parapente naar beneden. Ik ging mee met een gekwalificeerde parapenter, en ook al was het angstaanjagend om naar de rand te rennen, de tocht was adembenemend.

 

Genoeg paardenkracht

Een tocht te paard was een fantastische manier om een middag door te brengen. Er zijn meer dan genoeg schaduwrijke routes door de bossen, en veel van ons hadden rijervaring opgedaan als kind. Het was heerlijk om weer op zulke magnifieke dieren te zitten, én nog meer van de bergen te kunnen zijn tegelijkertijd.

En de dingen die we niet in de vorige zomers wisten te persen?

  • Op zoek naar wilde paddenstoelen
  • Yoga op bergtoppen
  • Onze eigen Génépi maken
  • Ziplines in Val Thorens
  • Canyoning
  • Quadbiking
  • Golf
  • Zomersleeën
  • Bergafwaarts skaten

Titanenstrijd: Frankrijk vs. Oostenrijk

Het kan lastig zijn om een skivakantie in Europa te boeken – met zo’n groot aanbod aan toppistes weet je niet waar je moet beginnen. De populairste skiresorts van Europa zijn rijkelijk te vinden op de toppen van Frankrijk en Oostenrijk. Wij besloten dus op zoek te gaan naar de verschillen en gelijkenissen tussen de twee reuzen van de skiwereld. Kun je niet kiezen tussen Tartiflette en Tiroler Gröstl? Mooserwirt of Folie Douce? We hebben ze tegen elkaar afgezet om te zien wie er als winnaar uit de bus komt.

Transport

Frankrijk heeft meerdere luchthavens, waaronder Chambery, Grenoble en Lyon, op slecht enkele uren rijden van de beste Franse resorts. Je kun ook net over de Zwitserse grens vliegen naar Geneva voor de noordelijke resorts, of naar Turin in Italië voor het oosten. Als je een nog langere skivakantie wilt is er ook de optie om een nachtelijke Eurostar te nemen van Londen naar Bourg St. Maurice op vrijdag. Dan kom je zaterdagochtend vroeg aan, en vertrek je aan het einde van de volgende zaterdagavond – voor twee extra dagen tijd om te skiën.

Er zijn minder vluchtopties om te skiën in Oostenrijk. Het merendeel van het luchtverkeer komt aan in slechts twee luchthavens – Innsbruck in het westen, en Salzburg in het oosten. Gelukkig ligt bijna ieder van de beste skiresorts ergens in het midden, op hooguit twee uur rijden.

Frankrijk heeft een aantal behoorlijk hoge skiresorts, en veel daarvan vereisen een duizelingwekkende klim om de speciaal gebouwde dorpen te bereiken – de reis naar Alpe d’Huez staat bekend om de 21 haarspeldbochten en magnifieke vergezichten. Het is misschien wel een van de verrassendste dingen aan een bezoek aan Kitzbühel dat je de stad gewoon inrolt, zonder een merkbare klim. Oostenrijkse resorts liggen vaak in dorpen (die er al ver voor de skisport stonden) aan de voet van bergen, niet halverwege de klim. Het resultaat is simpel: prachtige routes zonder de lastige bergpaadjes.

Après-ski/nachtleven

Iedereen is het er over eens dat je in Oostenrijk en Frankrijk allebei geweldige mogelijkheden hebt in het après-departement. Als je op vakantie gaat om in skischoenen op tafel te dansen, kan de keuze nog wel eens lastig worden. Laten we beginnen met de zwaargewichten van de après-wereld – Mooserwirt en Folie Douce

In St. Anton, Oostenrijk, vind je het wereldberoemde Mooserwirt. Dit werd door de Daily Telegraph beschreven als ‘Tafeldansen, aangedreven door enorme hoeveelheden bier en Jägermeister.’ Iedere dag, van 15:30 tot 20:00, draait (de 64-jarige) DJ Gerhard muziek onder het geluid van stromend bier – er wordt zelfs iedere middag 2.500 liter geserveerd. Bereid je voor op enorme drommen mensen, enorm veel rock, cheesy europop en een of twee Jägermeisters. Als je na zonsondergang van de berg af skiet is het maanlicht je enige gids – wees voorzichtig (of neem de bus).

Het legendarische Franse Folie Douce is nu te vinden in 4 resorts: Val d’Isere, Meribel, Val Thorens en Alpe d’Huez. Het is te horen voor je het ziet, dus waarschijnlijk zul je tijdens een skitocht door de serene bergen worden overspoeld door genadeloos drammende bas. Als je nog dichterbij komt zul je zien hoe de champagne sproeit over de dansende massa’s, terwijl een saxophonist van het dak af speelt – zie het als een hooggelegen variant van de beruchte vollemaanse strandfeestjes in Zuid-Oost Azië. Bereid je voor op hopen mensen die tot de laatste uurtjes van de dag feesten… Maar zorg dat je de laatste lift naar beneden niet mist.

Mooserwirt en Folie Douce zijn misschien het bekendst, maar dit is slechts het topje van de ijsberg. In beide landen vind je genoeg opties om je te vermaken van zonsondergang tot het ochtendgloren.

Voedsel

Je kunt het niet hebben over Frankrijk zonder het voedsel te noemen. Hun kookkunst is bekend over de hele wereld, en het Savoy-gebied van de 3 Valleien staat bekend om de verschillende lokale specialiteiten. Na een dag skiën heb je hartig voedsel nodig – in Frankrijk betekent dat veel calorieën, intense smaak, en kaas, vlees, en meer kaas. Klassieke voorbeelden zijn tartiflette (room, spek, kaas en aardappelen), fondue (pot gesmolten kaas), steak tartare (rauwe biefstuk, geserveerd met rauw ei) en pierrade (vlees gekookt op een warme steen).

De Oostenrijkers laten zich echter niet makkelijk verslaan, en hebben een heel assortiment aan traditionele gerechten. Allemaal zijn ze bij uitstek geschikt om je de hele dag op de been en op de bergen te houden. Het belangrijkste gerecht is dan Tiroler Gröstl – een heerlijke combinatie van aardappel, spek en ui, allemaal samen gebakken met een ei bovenop. Andere lokale gerechten in de Oostenrijkse Alpen zijn Weiner Schnitzel (kalfsfilet in paneermeel), goulash (biefstoofpot), en natuurlijk bratwurst met sauerkraut (worst en zuurkool). Kookkunst in de Alpen volgt een duidelijk thema – hartig, heerlijk en vullend. Wat wil je nog meer?

Resorts

Er zijn zeker meer dan genoeg overeenkomsten tussen Oostenrijkse en Franse resorts, al zijn er ook een paar flinke verschillen.

Een van de opvallendste dingen aan een Oostenrijks skiresort is het feit dat de steden en dorpen er al veel langer zijn dan de skisport. Er wonen en leven al honderden jaren mensen in deze valleien, en in de zomer hebben ze zelfs festivals om te vieren dat de koeien naar binnen worden gehaald voor de winter. De meeste resorts die je bezoekt zijn dus echte woonplaatsen, en hebben dus een pittoresk en schattig karakter, rijk aan cultuur en geschiedenis.

In Frankrijk liggen veel resorts hoger in de bergen, niet in de vallei. Dat maakt het op bepaalde plaatsen mogelijk om praktisch de deur uit te skiën. Dit kan omdat veel resorts in Frankrijk hiervoor zijn gebouwd, in tegenstelling tot de historische Oosternrijkse exemplaren. ‘Arc 1950’ is bijvoorbeeld pas in 2003 geopend, en gebouwd door een Noord-Amerikaanse ontwikkelaar genaamd Intrawest (een bedrijf dat ook verantwoordelijk was voor resorts zoals Whistler in Canada).

Beide landen hebben hun eigen beroemde resorts en verborgen juwelen. We hebben besloten om deze niet tegen elkaar af te zetten, maar om bepaalde resorts te combineren met hun tegenhangers in het andere land.

Op zoek naar grote skigebieden met levendige après-ski?

  • Oostenrijk – St. Anton
  • Frankrijk – Val d’Isere.

Liever een groot verbonden skigebied, waarin je naar meerdere dorpen kunt skiën?

  • Frankrijk – 3 Valleien
  • Oostenrijk – Skiwelt

Familie op zoek naar goede hellingen voor beginners?

  • Frankrijk – La Plagne
  • Oostenrijk – Rauris

Wil je de grote hoogte in?

  • Oostenrijk – Obergurgl
  • Frankrijk – Les Deux Alpes

De lijst gaat zo nog wel even door. Het debat over welk land de beste resorts heeft zou eeuwig kunnen duren, en ieder land heeft sterke kandidaten. Het gaat er uiteindelijk om dat Oostenrijk en Frankrijk allebei uitzonderlijke resorts hebben, en meer verscheidenheid dan je in een heel leven af kunt skiën.

Accommodatie

Dit zou je wel verwachten van twee van de grootste skibestemmingen op aarde – de keuze aan accommodaties is enorm. Er zijn volop hotels, chalets, B&B’s, en zelfzorgappartementen van verschillende prijzen en kwaliteit. Chaletvakanties zijn aan beide zijden van de grens extreem populair – een kans om tijd in het buitenland te besteden met gelijkgestemden. Er zijn weliswaar overeenkomsten tussen Franse en Oostenrijkse accommodaties, maar ook belangrijke verschillen.

In Frankrijk zijn de speciaal gebouwde resorts trekpleisters voor grote bekende hotelketens (zoals Pierre & Vacances en Mercure). Hier heb je de keuze uit allerlei soorten accommodatie, van simpele appartementen met zelfzorg tot luxueuze en dure hotels. Appartementen zijn nog steeds extreem populair – perfecte, goedkope verblijven, die zorgen dat je je voedselkosten flexibel kunt houden.

Oostenrijkse hotels zijn vaak eigendom van een lokale familie – nagelaten van generatie op generatie. Als je vraagt naar de geschiedenis kun je verwachten dat de hotelhouder je laat zien hoe het verblijf is opgebouwd, van een bescheiden gasthuis tot een groot modern hotel en badplaats, huiselijke atmosfeer en grote nadruk op service. Appartementen zul je in Oostenrijk minder snel vinden. In plaats daarvan zijn er simpele en betaalbare gasthuizen (vaak onder de naam ‘Garni’ of ‘Pension’) – perfect om de huiselijke sfeer van Oostenrijk te ervaren.

Oostenrijkse Alpen

Prijs

De prijs van zaken in een resort, zoals bier, voedsel, en restaurants, kan vaak een bepalende factor zijn voor de keuze van een skilocatie. In de dorpen zijn de prijzen vaak ruwweg hetzelfde, ongeveer 5 euro voor een plaatselijk bier. In de bergen heeft deze categorie echter een duidelijke winnaar: als je met 10 euro een biertje op hoogte koopt in Oostenrijk kun je rekenen op een handvol wisselgeld, waaronder papiergeld.

Als je aan de andere kant een groot deel van je leven in Frankrijk doorbrengt kan dat ook gelden voor je salaris – het is niet ongewoon om 8 euro te betalen voor een biertje in de Franse bergen, en de voedselprijzen zijn vaak vergelijkbaar.

Laatste gedachten

Frankrijk en Oostenrijk delen dezelfde waarden en sleutelelementen, waardoor de mensen al zoveel jaren kunnen genieten van skiën en snowboarden. Je kunt beter geen trouw zweren aan het ene land of het andere, maar je geluk opdoen met de voordelen van allebei. Tussen Frankrijk en Oostenrijk zijn er geen verliezers – kies een kant en geniet ervan.

Top ski bestemmingen Les Arcs

Ski bestemmingen in de Alpen: Waar voor je geld

Ik heb het geluk gehad om in de afgelopen 25 jaar minstens ééns per jaar te gaan skiën. Na een bezoek aan allerlei resorts in zowel de Franse als de Italiaanse Alpen kan ik met een gerust hart zeggen dat Les Arcs met afstand een van de beste ski bestemmingen is.

Gelegen in de Franse Alpen kun je in Les Arcs kiezen uit 3 grote dorpen (Arcs 1800, Arc 1950, en Arc 2000). Mijn partner en ik hebben een vakantie in alle drie de locaties doorgebracht, dus we hebben genoeg ervaring om advies te geven aan potentiële bezoekers.

Arc 1800:

Een pittoresk dorpje dat eerder geschikt is voor de skiërs die niet op zoek zijn naar de ‘ski in, ski uit’-accommodaties, maar die liever op afstand blijven van de drukke après-skigebieden. De bergwanden zijn nog steeds erg dichtbij, maar let op: in de warmere maanden kunnen de routes terug naar het dorp erg waterig en vlekkerig worden.

Arc 2000:

Het tegenovergestelde van Arc 1800! Precies in het midden van het resort zit Arc 2000, extreem populair onder de jongere generaties op zoek naar goedkopere, simpelere accommodaties. Toch zit het vlak naast het liftsysteem dat leidt naar het merendeel van het enorme ‘Paradiski’-gebied. Arc 2000 draait helemaal om après-ski en levendige atmosfeer.

Arc 1950:

Nu praten we! Arc 1950 is het duurste dorp om in te verblijven binnen het resort, maar met wat je er voor terug krijgt is het waarschijnlijk de beste deal. We zijn zo onder de indruk van dit dorp dat we er al drie keer terug zijn geweest, en onze vakantie voor 2017 er al hebben geboekt. Het hele dorp heeft alleen voetverkeer, en er zijn dagelijks gratis Alpenshows. Daaronder vallen de inwonende sleehonden, barbecues en crèpes, naast parades en markten voor plaatselijke goederen. Alle hotels bieden ski in, ski out, naast hartstikke pluizige meubels en een avant-garde omgeving.

De appartementen met zelfservice zijn enorm en geven uitzicht op de skihellingen, of op het prachtige speciaal gebouwde dorp en de vallei. Het buitendeurse zwembad (met oogverblindende vergezichten als je de temperatuur aan durft in je zwembroek), de sauna en de stoomkamer zijn allemaal inbegrepen in de prijs, al moet je in het piekseizoen wel boeken bij de receptie. Er is ook een lokale supermarkt op korte loopafstand van de appartementen, tegenover een idyllische bakkerij met buitenterras. Je kunt dus genieten van warme chocolademelk in de winterzon als je dat wilt.

Les Arcs 1950

Het is lastig om de aantrekkingskracht van deze skibestemming uit te leggen, maar het uiterlijk en gevoel geeft het gewoon iets dat andere resorts in de Alpen niet hebben. In Livigno in Italië was het te lastig om van en naar de hellingen te gaan. Courmayour was een te nachtelijke bestemming, met een gevreesde condola die je iedere ochtend naar de hellingen nam. Tignes was overbevolkt en had niet genoeg bomen om mij visueel te bevallen. Passo Tonale was te klein en alleen geschikt voor experts en beginners, niet voor een gemiddelde skiër. De lijst gaat zo nog wel even door, maar om de een of andere reden heeft de schoonheid en charme van Les Arcs op mij een indruk achtergetalen. Iedere keer dat ik terugkom ben ik nog meer onder de indruk van de leiflijke omgeving.

Nadelen

Er zijn eigenlijk geen grote nadelen aan Les Arcs en het Paradiski-gebied (waaronder La Plagne valt), maar als ik iets moest kiezen zou ik zeggen dat de liftkaarten duur zijn. Hier is echter een goede reden voor: het moderne liftsysteem is een van de beste die ik ooit heb mogen gebruiken, met erg weinig rijen waar dan ook in het resort. Er zijn ook meer dan 450 kilometers aan routes op de pistes, van beginners tot de oprecht angstaanjagende ‘Tuffes’. Zelfs de meest ervaring skiër zou daarvan zeggen dat je de route eerder overleeft dan dat je hem skiet! Het beroemde skiparkoers dat werd gebruikt in de Winterspelen van 1992 is ook nog beschikbaar, als je je kuiten op de proef wilt stellen

Feiten en getallen voor Les Arc en La Plagne (Paradiski)

  • Pistes bergaf: 425 km
  • Pistes cross-country: 153 km
  • Skiliften: 77
  • Zwarte runs: 69
  • Rode runs: 127
  • Blauwe runs: 257
  • Groene runs: 22
  • Maximale verticale skibare drop: 2030m
  • Hoogste lift: 3230 (Aguille Rouge top)
  • Laagste pistes: 1200
  • Dichtstbijzijnde dorp: Bourg St Maurice
  • Kabelwagens / gondola : 15 plus 1 funicular
  • Stoeltjesliften: 62
  • Oppervlakteliften: 92

Voordelen

  • Enorm skigebied
  • Gratis dagelijks vermaak in het dorp
  • Talloze restaurants aan de hellingen
  • Geschikt voor alle niveaus van skiërs en snowboarders
  • Fantastisch voedsel
  • Spavoorzieningen in de prijs inbegrepen
  • Ski in, ski out-locatie
  • Pittoresk dorp
  • Rustige hellingen (erg weinig rijen)
  • Sneeuwzeker gebied
  • Modern liftsysteem

 

15 Skibestemmingen die je misschien niet kent

Vaarwel Alpen

Bijna iedereen kent wel de populairste skibestemmingen op aarde – bijvoorbeeld resorts in de Alpen, VS, en Canada. Maar er zijn talloze bestemmingen om te skiën waar de meeste mensen nog nooit over hebben nagedacht. De wereld is groot, en er zijn genoeg plekken om te zien en om in te skiën. Ga dus eens verkennen!

Is het de moeite waard?

Ik zeg misschien niet dat dit per se de beste plekken zijn om te skiën,  maar daar gaat het niet altijd om. De ervaring van het bezoeken van deze plekken, en het feit dat je later kunt zeggen dat je er hebt geskied, maakt op sommige plaatsen het gebrek aan goede skivoorzieningen weer goed. Aan de andere kant kun je er ook gewoon geweldig skiën! Sommige van deze plaatsen komen misschien een beetje gek, onverwacht en ongewoon over als plek om te skiën. Andere plekken zijn hartstikke logisch, maar gewoon geen plaats waar je over had nagedacht. Hoe dan ook, hier zijn ze:

China

China staat bekend om veel dingen: oeroude tradities en cultuur, een lange en fascinerende landsgeschiedenis, en natuurlijk goedkope productie van consumentenproducten, een snel groeiend economie, en communisme. Aan de andere kant is skiën niet precies een activiteit die je associeert met China. Dat hoeft je echter niet af te schrikken! Er liggen in China verschillende skiresorts op je te wachten, waar je je prima kunt vermaken. Skiën én de rijke cultuur van China meekrijgen.. Klinkt goed, toch? Op deze site vind je enkele van de beste resorts in China.

Cyprus

Jazeker, je kunt gaan skiën op het op twee na grootse eiland in de Middellandse Zee. En jij dacht dat je daar alleen maar cruises kon nemen, op gouden stranden kon liggen, kon zwemmen in kraakhelder water, en genieten van het warme klimaat. Je had vast nooit over skiën nagedacht! Maar geloof het of niet, het kan. Het Troodos-resort is daarvoor de ideale plek.

Troodosgebergte

Libanon

Ooit was Libanon een vredige en populaire toeristische locatie. Helaas is dat niet echt meer het geval. De recente conflicten ontmoedigen mogelijke bezoekers van het land zodanig dat Libanon niet echt meer wordt gezien als een toeristische trekpleister, en veel reizigers blijven er weg. In tegenstelling tot wat de meeste mensen denken vallen er echter niet altijd bommen – vrede bestaat nog in het land. Let alleen op dat de spanningen niet te hoog zijn als je gaat, en maak je geen zorgen: de VN haalt je weg als de zaken bergafwaarts beginnen te gaan. Daarnaast is er geen betere manier om te sterven dan als een enorme vuurbal die op hoge snelheid van de berg aftuimelt, de sneeuw achter zich wegsmeltend. Al kan dat misschien frustrerend zijn voor de achterliggende skiërs. Misschien is dit niet het beste verkooppraatje, dus ik ga maar door naar de volgende.

Dubai

Misschien denk je wel dat de klimaatverandering nog een stuk drastischer was dan je al dacht! Maar maak je geen zorgen, dat is niet het geval. Ski Dubai is een indoor ‘resort’. Natuurlijk veel kleiner dan een echt resort, maar groot genoeg voor zijn eigen skilift. Als je een skiër bent, ooit in Dubai terecht komt, en uit je element bent in al die hitte – zoek Ski Dubai eens op om af te koelen.

Bolivia

Veel skiërs weten al lang dat je kunt skiën in Zuid-Amerika, al is het niet vaak een plek waar je aan denkt voor de wintersport. Hier zijn dus een paar Zuid-Amerikaanse landen om je eraan te herinneren! Chili en Argentinië zijn waarschijnlijk nog de bekendere landen als het gaat om wintersport, maar je kunt ook skiën in Bolivia! Jazeker, met een basis op 5.200 meter hoogte is Chacaltaya het hoogste skiresort op aarde! Er is weliswaar maar één lift, maar je moet de ervaring eerder zien als een uitdaging… De uitdaging is in dit geval dat je de lift ziet te nemen en van de berg af skiet zonder flauw te vallen van hoogteziekte. Helaas is een groot deel van de gletsjer weggesmolten in de afgelopen jaren, dus laat het niet te lang wachten als je geïnteresseerd bent.

Marokko

Skiën in de Atlasgebergten. En dat niet alleen, maar je kunt verschillende resorts kiezen: Oukaimeden in de Hoge Atlas, of Mischliffen in de Midden-Atlas. Verwacht alleen niet dat de liften altijd werken, want je zult soms moeten lopen of op een ezel moeten rijden. Waarschijnlijk zie je er ook niet veel andere mensen – er zijn niet bijster veel Marokkaanse skiërs, en iemand in compleet gewaad op ski’s is nogal een uniek gezicht. Het is absoluut een stuk anders dan je gemiddelde skiresort.

Atlasgebergte

Lesotho

Dus, hoe noem je een skiresort in het zuiden van Afrika? Afri-Ski natuurlijk! Afri-Ski is te vinden in Lesotho, niet enorm ver van Johannesburg. Het resort heeft zelfs een eigen website. Het is weliswaar niet echt een resort dat groot genoeg is voor een eigen website (met eigenlijk niet meer dan twee afdalingen en een park, al is het gebied groten dan datgene dat bedekt wordt door verzogde pistes), maar het is een van slechts twee skiresorts in Zuid-Afrika!

Australië

Er zijn behoorlijk wat resorts in Australië. Dit zal niet veel mensen verbazen, want het is vrij bekend dat je kunt skiën in Australië (en nog meer in Nieuw Zeeland). Maar overweeg, voor een stiller en onbekender resort, Tasmanië. Het park bevindt zich in het nationale park Ben Lomond. Met een hoogte van 1.300 meter boven zeeniveau is het bepaald niet het hoogste resort op aarde, maar je loopt niet aan tegen al het skiverkeer van de beroemdere resorts.

Montenegro

Montenegro, dat ooit onderdeel was van voormalig Joegoslavië, staat als land bepaald niet bekend om de wintersport. Het is echter absoluut mogelijk, en helemaal niet slecht! Je kunt zelfs ’s nachts skiën, iets dat je waarschijnlijk niet verwacht van een land waarvan je niet wist dat wintersport überhaupt een optie was.

Bosnië

Laten we beginnen met een geruststelling. Alle landmijnen zijn netjes opgeruimd! Maar even serieus: dit land heeft felle gevechten en verschrikkelijke tragedies meegemaakt. Gelukkig is de strijd al enkele jaren voorbij en geniet Bosnië nu van vrede, en kunnen wij dus genieten van de sneeuw en kou!

Griekenland

Weinig dingen in Griekenland zijn ouder dan alle klassieke gebouwen en structuren, maar de bergen zijn dat zeker. Ze staan er al een tijdje, en lijken voorlopig nergens heen te gaan. Skiën in Griekenland is verre van een nieuw idee, maar het land is er minder bekend om dan veel skibestemmingen in Europa.

Oekraïne

Oekraïne is opvallend genoeg het grootste land van Europa, dus het zou geen verbazing moeten zijn dat er allerlei skibestemmingen zijn. Deze reiken van iets grotere en drukkere resorts tot kleine, rustige exemplaren in plaatsen die al een paar decennia niet veel zijn veranderd. De prijzen zijn over het algemeen ook vrij laag. Maak je geen zorgen, je loopt geen risico op gevaarlijke straling – maar mocht je toevallig op een roadtrip gaan en een compleet verlaten stad tegen komen, ga dan liever maar weer terug om te controleren dat ‘Pripyat’ niet op de bordjes staat.

Iran

Hier heb je een plaats waar het bijna gegarandeerd niet druk zal zijn! We weten dat er een hoop controversie is rondom Iran en haar relaties met de VS, en ik geloof dat de overheid van de VS momenteel adviseert om niet naar Iran te reizen. De rest van de wereld kan dus gaan genieten van de sneeuw zonder de aanwezigheid van ongeveer 310.829.000 mensen. Als je besluit om te skiën in bepaalde landen is dit advies natuurlijk wel het overwegen waard.

Lapland

Geen behoefte om de kerstman en zijn rendieren te bezoeken? Ook al wil je dat wel, dat kan altijd nog après-ski, want er zijn allerlei skiresorts in Lapland. Ik kan niet garanderen dat ze allemaal voorzien zijn van kerstman en toebehoren. Lapland staat bekend als een land met enorme natuurlijke schoonheid, zij het bevroren natuurlijke schoonheid – al is dat, als je dit artikel leest, waarschijnlijk toch jouw voorkeur. Hoe dan ook, je zult het noorderlicht kunnen bekijken tussen september en april. Waarschijnlijk maar goed dat je het niet de hele dag door kunt zien, want met zo’n natuurlijke lichtshow kan het lastig worden om veilig te skiën.

Japan

Japan heeft, verrassend genoeg, de meeste resorts van alle landen op aarde, al zijn veel daarvan niet zo groot als de grote hotspots in de VS, Canada en Europa. Japan biedt de keuze uit meer dan 600 bestemmingen, dus skiën zou geen probleem moeten zijn. En bloesem van de kersenbomen is niet het enige dat massaal valt in Japan, sneeuw doet ook mee! Dompel jezelf onder in de cultuur en sneeuw, en begraaf jezelf in de Japanse gastvrijheid. (Let op: dit is geen garantie. Japan heeft net zo goed chagrijnige mensen als de rest van de wereld).

Skiën in Japan

Zo kun je je kind leren skiën (sneeuwploeg)

Je kinderen leren skiën (als je het zelf kunt)

Dit is een bericht voor ouders met kinderen die nog nooit op ski’s hebben gestaan (of vrienden, trouwens), en die hen willen leren skiën. Dit is niet bedoeld als een informatiebron over geavanceerde technieken, of de beste manier om je kind de Olympische spelen in te krijgen.

In het afgelopen jaar heb ik skiën geleerd aan mijn 6, 4, en 3 jaar oude kinderen, en ik dacht dat het interessant zou zijn om mijn ervaring te delen met anderen. Zij kunnen er misschien hun voordeel uit halen. Ik heb het hen zelf moeten leren omdat ik geen zin had in de kosten van skilessen voor 3 kinderen. Ik was op vakantie, mijn doel was om met mijn kinderen te spelen, en ik dacht dat ik het beter zou kunnen omdat ik alleen was met mijn kinderen in plaats van met een grotere groep.

Een paar belangrijke basisregels: (1) Het gaat om je kinderen of vrienden, niet om jou – houd het dus leuk, en vermijd frustratie. Als zij zich niet vermaken kun je een volgende keer beter vergeten. Lol is belangrijk!

(2) Vermijd dag met intens weer of strenge kou. Het maakt alles minder comfortabel en leuk, en dus lastiger om te doen.

(3) Kies een berg met een “magisch tapijt” en goede dwergheuvel die je makkelijk kunt bereiken. Ik hou bijvoorbeeld niet van Northstar in Tahoe, omdat je de gondola moet nemen om de beginnershelling te bereiken.

(4) Dit is bedoeld voor mensen die al kunnen skiën, en die zichzelf waarschijnlijk zien als een expert. Als je geen expert bent in skiën zou ik gewoon privélessen of skischool aanraden. De meeste resorts doen hard hun best om voor kinderen te voorzien.

Stap 1: De uitrusting

Geen stokken. Korte ski’s. Helmen zijn verplichte kosten. Ook jij moet op ski’s staan. Ik gebruikte telemarkski’s, maar bergski’s werken net zo goed. Jij ook geen stokken. Als zij het moeten leren zonder zul jij het ook zonder stokken moeten doen. Ook hier – dit is bedoeld voor mensen die al goed kunnen skiën. Controleer regelmatig de temperatuur van het kind (te koud, te warm). Bovendien – plaspauzes. De andere twee belangrijke delen van je onderwijsuitrusting zijn Edgie Wedgies en een hoepel (harnas werkt ook). De wedgies zorgen dat de punten niet kruisen, en de hoepel kan worden gebruikt om te trekken en de snelheid te bepalen. Laat ze voorlopig even liggen. Voor de eerste poging heb je ze niet nodig.

Stap 2: De eerste oefening. Doel is balans

Je moet beginnen op een flauwe hoek – waarschijnlijk de onderkant van de beginnershelling, of zelfs een andere plek op de berg. Ik zou niet beginnen op de lift of zelfs op het magisch tapijt. Je wilt aanleren hoe je balanceert op de ski’s zonder je zorgen te hoeven maken over snelheidscontrole. Herhaal dit tot je denkt dat ze het snappen, en ze opgewonden zijn.

Stap 3: Het magische tapijt. Doel is snelheidscontrole

Ik had geen magisch tapijt toen ik opgroeide, maar wat een fantastische ontwikkeling. Het is in feite een vlakke bewegende roltrap die op grondniveau de heuvel op gaat. Zet je kinderen voor je op het tapijt, en zeg dat ze hun handen op knieën moeten leggen – zo houden ze hun balans naar voren gericht voor het geval het tapijt plotseling stopt. Ik stapte op het tapijt en liep hen op mijn ski’s voorbij naar voren, zodat ik ze van het tapijt kon halen. Waarschijnlijk helpt de trainer bij het tapijt mee, want iedereen heeft wel een beetje hulp nodig. Bevestig de edgie wedgie aan de ski’s, en laat ze de ploeg zien.

De ploeg, sneeuwploeg, pizza.. hoe je het ook noemt, het is de sleutel tot het controleren van je snelheid op groene afdalingen. Laat ze zien hoe je erin komt, en hoe je het vasthoudt. Laat ze nu, een voor een, van de berg afgaan, met de hoepel om zich heen en jou er achteraan. Niet teveel snelheid, maar wel zoveel dat ze de ploeg in en uit kunnen bewegen, en leren hoe ze hun snelheid controleren. Dit zal verschillende pogingen (of dagen) duren, maar het is van levensbelang voor hun veiligheid. Als je eenmaal denkt dat ze het snappen kun je 50 meter naar beneden skiën en hen naar jou laten ploegen. Of nog beter: ski achteruit met het kind voor je, zodat je er altijd bent als ze bang worden en de ploeg vergeten. De laatste stap is om meer dan 100 meter weg te skiën en hen naar je toe te laten ploegen. Als ze kunnen stoppen waar jij staat hebben ze snelheid waarschijnlijk onder de knie.

Stap 4: Tijd voor de stoeltjeslift. Opbouw naar groene runs. Doel is snelheidscontrole en rijden op de lift

Stoeltjeslift

Het is voor een kind eng om op de stoeltjeslift te stappen. Het is mechanisch, zwaait op je af, en een stuk groter dan jij – zorg dat je dit snapt, en dat je helpt. Aan het begin moet er een volwassene per beginner op de stoel zitten. Help het kind de lift in (met hoepel in de hand en edgie wedgies op de ski’s), en vertel het kind dat het naar buiten gericht moet zitten om de buitenste paal vast te pakken. Houd het kind vast terwijl de lift begint te stijgen, en duw het terug in de stoel. Hopelijk is er een veiligheidsbalk, die je meteen naar beneden hoort te duwen. Vertel je kind hoe het achteruit moet leunen, moet ontspannen, en dat het gevaarlijk is. Ik denk dat een gezonde angst voor de stoeltjeslift positief is. Verwijder de veiligheidsbalk als je bijna uitstapt – waarschijnlijk dichterbij je bestemming dan je normaal gesproken zou doen.

Vertel het kind dat het recht naar beneden moet skiën, en houd het vast voor het geval dat. Ook hier weer – alleen goede skiërs, want je houdt hier in principe de balans voor twee mensen. Doe rustig aan nu dat je op de berg staat. Herhaal de 50-meter- en 100-meteroefeningen op de beginnershelling. Als je er vertrouwen in hebt dat ze gecontroleerd kunnen skiën, blijf dan in hun buurt met de hoepel zodat je die om hen heen kunt slaan tijdens een noodgeval. Het nadeel van een harnas is dat kinderen erop vertrouwen, en zich dus minder richten op de ploeg. Ik vind het lastiger om goed mee te werken. Het is een voorzichtige balans van leervaardigheid en veiligheid.

Stap 5: Draaien. Doel is om de lift te gebruiken, snelheid te controleren en te kunnen draaien

Zodra het kind de ploeg onder de knie heeft wordt het tijd om te werken aan het draaien. Dat is niet alleen goed voor de veiligheid, maar ook een vereiste vaardigheid voor alle steilere hellingen. Draaien in de juiste vorm is lastig en vereist veel tijd om te leren. Ik begin gewoon door het kind te leren hoe het zijn gewicht van ski naar ski kan verschuiven, en ze ontdekken al snel dat ze met hun gewicht op de ene ski naar de ene kant draaien, en met het gewicht op de andere ski naar de andere kant. Spelletjes zoals ‘volg de leider’ kunnen dit leuk maken. Ik adviseer wel om niet te ver vooruit te gaan op de kinderen, of om het liefst nog achter ze te blijven – als ze vallen hebben ze waarschijnlijk hulp nodig om op te staan.

Ik heb zaken achterwege gelaten, zoals wat je doet als je valt en dergelijke. Er zijn een hoop andere vaardigheden die beginners moeten leren, maar in mijn ervaring doe je die natuurlijk op en zijn ze leuker als je aan het skiën bent. Als de kinderen de ploeg onder de knie hebben en hun snelheid kunnen bepalen, is er altijd nog tijd genoeg om die dingen aan te leren zodra de situatie zich voordoet. Het belangrijkst is om te blijven zorgen dat ze zich vermaken, dat het veilig is, en dat je let op andere skiërs (want dat doen je kinderen niet).

13 dingen die non-skiërs kunnen doen op een skivakantie

Kun je of wil je niet skiën? Als de winter eraan komt kan een trip naar de sneeuw leuk zijn, ook al doe je niet aan skiën of snowboarden.

Als je geen enthousiaste skiër bent kun je in veel resorts allerlei andere dingen doen. Dus hier zijn, zodat je niet in je eentje in een hoekje hoeft te zitten terwijl de rest een feestje houdt in de piste, 13 leuke alternatieve avonturen in de sneeuw.

1. Wandelen met sneeuwschoenen

Oké, het zijn misschien niet de meest charmante dingen op aarde, maar we kunnen garanderen dat je een hoop lol kunt hebben met een paar sneeuwschoenen. Het komt er eigenlijk op neer dat je rondloopt, rent, of springt in de sneeuw, met twee tennisrackets aan je voeten. Je hebt niet veel vaardigheid nodig, en het is een geweldige manier om het berglandschap te verkennen.

2. Bobsleeën

Ga anders een naar een bobsleebaan om een paar afdalingen te beleven met je vrienden. Vlieg in teams van twee of vier in een slee door deze bevroren buizen, met snelheden tot 110 km/h. Het is een internationale sport, dus veel skiresorts bieden hellingen voor toeristen: bijvoorbeeld Whistler in Canada, Cesana Pariol in Italië, en La Plagne in Frankrijk.

3. Bouw een sneeuwssculptuur

Doe eens creatief, en maak je eigen sneeuwsculptuur. Van een gewone sneeuwpop tot complexe ijsvrouwen – sommige mensen nemen dit tijdverdrijf behoorlijk serieus. Het is geweldig voor kinderen, maar als je op zoek bent naar een nieuw niveau kun je eens kijken naar Breckenridge in Colorade voor de Internationale Kampioenschappen Sneeuwsculptuur in januari.

4. Après-ski

Après ski

Voor sommigen gaat het in de bergen meer om de feesten dan het overwinnen van de pisten. Après-ski is de eeuwenoude traditie van het ontspannen na een slopende dag op de bergwanden, waarbij de drank rijkelijk vloeit en je met vrienden praat in je skispullen. Je kunt echter het eerste deel overslaan, en meteen overgaan op het feestje. Sommige van de populairste après-ski-locaties zitten in de Alpen en Oostenrijk.

5. Sneeuwmobielen

De relatieve nieuweling op het gebied van extreme sport, de sneeuwmobiel, is eigenlijk niet meer dan heel hard over de sneeuw rijden. Het lijkt in de verte nog wel op skiën – eigenlijk is het gewoon een motor met een snowboard in plaats van wielen – maar het is een geweldige alternatief voor adrenalinejunkies. Een goede plek om mee te doen is Tignes in de Franse Alpen.

6. Probeer het plaatselijke voedsel

Beloon je zelf na een lange dag bergen verkennen met een paar van de beste plaatselijke snacks. Vergeet de traditionele hamburger na de afdaling, en probeer eens een traditionele quiche of casserole, of geniet van een kaasfondue met vrienden in het Alpenrose-restaurant in Zermatt, Zwitserland, met een prachtig uitzicht op de Matterhorn.

7. Huskytochten

Laat je eens voortslepen over de sneeuw terwijl je achteroverleunt onder warme dekens op een hondenslee, ook wel bekend als ‘mushing’. Deze honden, gekweekt met wolven en tamme rassen zoals de huskies uit Alaska, zien er misschien angstaanjagend uit, maar het zijn gewoon een hoop softies! Ga eens op zoek naar hondensleeën in Chamonix Mont-Blanc, Frankrijk – dan kun je niet alleen achter deze krachtige puppy’s rijden, maar ze zelfs besturen!

8. Bekijk het noorderlicht

Aurora Borealis

Ben je op bezoek bij een skiresort in het noordelijk halfrond tussen oktober en maart, kijk dan eens naar de nachtelijke lucht voor een van de beste lichtshows op aarde – Aurora Borealis. Deze activiteit, waarvoor je geen stokken aan je voeten hoeft te knopen, is te doen in Canada, Noorwegen, en zelfs het noorden van Schotland.

9. Ontspan in een badplaats

Doe het tussen al het sporten door eens rustig aan met een luie dag in een luxe kuuroord. Veel resorts bieden allerlei wellness-programma’s aan, het ideale geneesmiddel voor vermoeide spieren of een lichaam dat uitgeput is van het skiën. Neem een massage, ontspan in de sauna, of geniet van een traditionele Turkse hammam in het vijfsterren-resort Schwartz Apline Spa and Golf in Tirol, Oostenrijk. Ga op zoek naar je perfecte ontspanningspauze, en boek een hotel met Skyscanner.

10. Sneeuwtubing

Deze sport lijkt op traditioneel tubing op een rivier, maar dan op het ijs en met een stuk meer kleren aan. Men neme een opblaasbare rubberen ring en gaat de speciaal ontworpen baan op. Je kunt zwaartekracht al het werk voor je laten doen, of achter een sneeuwmobiel worden voortgetrokken – de keuze is aan jou.

11. Helikoptervluchten

Schiet de lucht in op zoek naar een vogelperspectief op de met sneeuw bedekte bergtoppen met een helikoptervlucht. Veel resorts, zoals Verbier in Zwitserland, kunnen een rit voor je regelen. Deze activiteit is nogal afhankelijk van het weer, maar op een mooie heldere dag zijn de panoramische vergezichten van de Zwitserse Alpen onweerstaanbaar.

12. Paragliding

Stijg uit boven de rest en raas over de bergen met een rondje paragliding. In tandem of solo – iedereen kan het proberen, en de sport wordt al snel populair in bepaalde resorts, zoals Schladming-Dachstein in Oostenrijk.

13. Kijk een film

Als je echt niet naar buiten of de natuur in wilt, dan kun je altijd nog binnen blijven met een film. Of je nu op zoek bent naar de hele cinematische ervaring of gewoon met iemand op de bank kruipt naast een elektrische of bioethanol haard, deze skivrije activiteit zou de hele groep gelukkig moeten houden.

Hoe train je om de Haute Route over de Alpen te fietsen?

De Haute Route staat bekend als de lastigste opgave in de wielersport. Hoe kun je als kantoorklerk voorbereiden op een klim langs de meest uitdagende pieken van Europa in Tour de France-stijl?

Wat heb ik gedaan? De term “ergens tegen opzien” wordt in allerlei contexten gebruikt, maar ik heb het gevoel dat ik de komende weken een meer toepasselijke definitie zal ontdekken. Ik heb me ingeschreven om deel te nemen aan de Haute Route, fietsevenementen die plaats vinden in de Alpen van Italië, Zwitserland, Frankrijk en Spanje. De omgevingen worden spectaculair. De Haute Route-tochten staan te boek, met prachtig understatement, als “de hoogste en lastigste vorm van wielersport op aarde”, en “de meest professionele rit die een amateur kan meemaken”. Het zal me tot de rand van wanhoop drijven – maar hopelijk niet tot de rand van een klif.

De Haute Route geeft de keuze tussen drie ritten van zeven dagen – de Dolomieten en Zwitserse Alpen, van Venetië tot Geneva, de Haute Route Alpen (van Geneva naar Nice) en de Haute Route Pyreneeën, van Ripoll in Spanje helemaal tot de Basque-kust aan de Atlantische Oceaan. Ik ga dit jaar voor twee nieuwe, de Dolomieten/Zwitserse Alpen en een compacte versie van de Alpen, waarmee ik naar het schijnt in de categorie “iron-man” val. Ik zou mezelf eerder beschrijven als een man van koper, of zelfs tin. Ik moet ten slotte, vanwege mijn werk, een hoop meer tijd achter mijn computer dan op de fiets doorbrengen, en daarover maak ik me behoorlijk wat zorgen. ’s Nachts word ik badend in het zweet wakker, denkend aan bergweggetjes die maar door en door gaan.

Loodzwaar maar prachtig

Maar deze nachtmerrie wordt gegarandeerd waarheid. Haute Route is een bergachtige combinatie van de Tour de France, de Giro D’Italia en de Vuelta a España. Er zullen klimmen zijn die nooit eindigen. In de eerste week zal ik 880km moeten fietsen, en meer dan 20.000 meter moeten klimmen. Matt Holden, die hielp bij het bedenken van de route, weet te vertellen dat de nieuwe Dolomietenroute even zwaar zal zijn als de bestaande Haute Route Alpen, die loopt langs beruchte monsters zoals Col de Madeleine, Alpe d’Huez, en Mont Ventoux. Professionals barsten bij dit soort dingen in huilen uit. Daarnaast, zei hij, “zul je regelmatig boven de 2000m rijden, dus de hoogte kan het ook nog lastiger maken”. Oh. Fantastisch.

Maar hij heeft ook goed advies – overdrijf niet tijdens de eerste twee dagen, een fout die hij zelf (zo geeft hij toe) heeft gemaakt toen hij de Alpenroute voor het eerst probeerde. “De derde en vijfde dag worden echt lastig, want die zijn 151 en 177 kilometer. En je moet dan verschillende pieken doen, waaronder Oberalppass (2.046m) en Passo di Gavia (2.652m).” Is er ook nog goed nieuws? Dag drie is een tijdrit van maar 21 kilometer. Dat is oké.

Oh wacht, niet dus. Het is een doorlopende klim naar Passo dello Stelvio, op 2.758m, een rit die is beschreven door fietser, schrijver en expert Claude Droussent als “erg, erg zwaar … met hellingen tot 12,1% boven 2.000m”. En dat perspectief geldt niet alleen voor amateurathleten. Topbergbeklimmer Kenton Cool uit Engeland, die Everest 11 keer heeft bedwongen, stuurde een tweet na een voorgaande dag Haute Route in de Alpen: “Everest beklimmen was makkelijk in vergelijking met de tocht van vandaag … moeilijkste ding ooit.”

Haute Route 2

Uitrusting

Helpt een betere fiets misschien? Ik heb ongeveer drie jaar een instapmodel Boardman gebruikt, een simpele racefiets waar ik erg tevreden mee was, maar besloot voor het eerst om een nieuw koolstofmodel uit te proberen. Ik merkte meteen een groot verschil, vooral omdat ik normaal op een veel zwaardere fiets naar mijn werk ga. Het is alsof je een paar slippers aandoet na een dag met stalen neuzen. De dichtstbijzijnde heuvel is meteen een genot. Maar is dat genoeg? En wat is de beste tandwielverhouding? Holden adviseert iets zo laags mogelijk, misschien wel zo weinig als 50 en 34 tanden op het kettingwiel en tot wel 32 of meer op de cassette.

Ik kan zelfs spreken met de man zelf – technologiechef van het Britse team, fietsontwerper, voormalig Olympisch kampioen, geletruihouder, en geleerde Crhis Boardman. “Je hebt absoluut minstens 32 nodig op de cassette,” vertelt hij me zonder twijfel. “Niks is erger dan te hoog versneld zijn. Ik heb gezien hoe fietsers de berg op racen en het dan begeven. Ze overdrijven alles, en zakken daarom tegen het einde weg. De Alpse wegen lijken niet op de dingen die je normaal ziet in Europa. Niet per se steiler, maar meedogenloos. Je moet het rustig aan doen. Je moet lopen, niet rennen.”

En hoe zit het met voorbereiding? “Nou ja, afgezien van basisfitness is het even belangrijk om de juiste instelling te hebben, om te beseffen dat je lang achter elkaar doorlopend moet klimmen.” Dat is het dus. Je moet niet alleen de goeie fiets hebben, maar ook je hersenen en lichaam in de juiste versnelling zetten.

Training

Dus hoe train je in vredesnaam voor een evenement dat zo opwindend en uitdagend is dat zelfs voormalige winnaars van de Tour de France, Greg Lemond en Stephen Roche, meedoen? Momenteel de snelste man van Haute, ex-pro Fransman Peter Pouly, traint er zes maanden voor. Nu ja, ik ga u niet uitdagen, Monsieur Pouly. Ik heb me pas een paar maanden geleden ingeschreven, en heb erg weinig tijd gehad om veel meer te doen dan de dagelijkse 8km naar mijn werk, twee of drie hardlooprondes per week, en af en toe een dag uit. En ik heb nog niet eens mijn bier of taart opgegeven. Ik heb getraind op een route met Muswell Hill in noordelijk Londen en de 100m steile heuvel in mijn plaatselijk park, maar ik kan dit 500 keer doen en nog steeds geen goede nabootsing hebben van de aanhoudende inspanning die nodig is.

Ik ben in overleg gegaan met twee stervelingen die alles hebben overleefd. Ze wisten me een beetje op te vrolijken. De in Londen woonachtige Nieuw-Zeelander Gretchen Miller heeft eerder de Alpen– en Pyreneeën-routes gereden, en bestempelde ze als “de twee beste weken van mijn leven. Het uitzicht is fantastisch. Ik ben pas vijf jaar geleden begonnen met fietsen, en het was lastig maar wel te doen.” Ze is zeker enthousiast, en raadt snelle intervaltraining aan om je hartslag op te werken in sprinten van zes minuten. Ja, dat kan ik proberen. Nog een fietser van Haute Route en blogger, Ben Smithers, loopt ook over van de goede tips en verhalen over hoe vriendelijk het evenement is. Samen komt hun belangrijkste advies neer op “zorg dat je lichaam gewend is om meer te doen dan een volle dag, dus je moet weer fietsen als je nog moe bent”.

Ik weet precies wat ze bedoelen, maar heb helaas de tijd niet. Maar ik stel mezelf gerust met het feit dat ik dit al eerder heb meegemaakt, toen ik vorig jaar de rit door heel Engeland reed, een heerlijke dagelijkse uitdaging. Ondanks pijnlijke knieën en enkels wist ik tijdens die trip fit te worden. Het is jammer dat de herinnering een jaar kantoorwerk beter heeft overleefd dan mijn fysieke vermogens.

Aan de andere kant geven Smithers en Miller me de indruk dat de Haute Route, net zoals Ride Across Britain, fantastisch goed georganiseerd is, dat de fietsers worden behandeld als VIP’s, en dat ik waarschijnlijk word aangespoord door de esprit de corps. Er zullen zo’n 500 deelnemers zijn, waarvan ongeveer de helft Brits, maar met deelnemers uit de hele wereld. Er het begint met een 11 kilometer lange peletonparade ronde Venetië, wat magisch klinkt. Daarna is het alleen fietsers en de bergen – imposant, maar inspirerend. De sleutel, en het genot, achter al het werk is voor mij dat we alleen hoeven te denken aan eten, slaap, en fietsen. Het is een sublieme reductie van de ziel om de dagelijkse repetitie te doorbreken. Ik hoop alleen dat ik het haal.